Maandag moest ik mij om 12.20 uur melden bij de afdeling Radiologie. Het was mijn bedoeling om eerst bloed te laten prikken, maar het was zo druk in de wachtkamer dat ik gelijk naar Radiologie ben gegaan. Daar was het ook behoorlijk druk in de wachtruimte, maar rond 12.30 uur hoorde ik mijn naam en was ik aan de beurt. Ik zag er weer behoorlijk tegenop, omdat ik ook een infuus moest voor de contrastvloeistof. Gelukkig prikte ze in één keer goed en binnen 10 minuten stond ik alweer buiten. Daarna ben ik toch maar gaan bloedprikken. Aangezien ze het infuus in mijn rechterarm hadden geprikt, moest het bloedprikken in mijn linkerarm. Deze arm is moeilijk te prikken, maar gelukkig had ik een hele ervaren prikster en ging dit ook in één keer goed. En zo liep ik het UMCG uit met zowel links als rechts een verbandje om mijn arm.
De bloeduitslagen stonden dezelfde dag al in mijn digitale dossier en dat zag er allemaal goed uit, dus dat was erg fijn! De uitslag van de scan krijgen we maandagmiddag van de oncoloog en ik ben erg benieuwd. Op dit moment vind ik het nog niet spannend, omdat ik toch niks aan de uitslag kan veranderen. Al is er een kans dat ik zondag erg slecht slaap en maandag op ben van de zenuwen. Wat ik op dit moment wel irritant vind is het wachten en de onzekerheid. Die onzekerheid maakt mij erg onrustig, ik wil gewoon weten waar we aan toe zijn. Ik heb het gevoel dat ik in de wachtstand sta en dat vind ik niet fijn.
Tot nu toe ging de week gelukkig snel voorbij en dit weekend zal ook wel voorbij vliegen. Morgen is namelijk de marathon van Sneek. Overdag kan je verschillende afstanden wandelen en 's avonds zijn de hardlopers aan de beurt. Begin februari hebben we (3 vriendinnen en ik) ons opgegeven om de halve marathon te gaan wandelen. Drie maanden na mijn laatste chemo moest dat wel haalbaar zijn voor mij. Helaas gaat mijn herstel wat moeizamer dan ik had verwacht en met behoorlijk wat hobbels en bobbels. Wel probeer ik dagelijks minimaal 5000 stappen te zetten en loop ik ongeveer 1x per week met een vriend. Het was de bedoeling om zo langzaam de kilometers uit te breiden, maar volgens mij zijn we niet verder gekomen dan 6km... Toch sta ik morgen aan de start en dan zie ik wel hoe ver ik kom. Ik hoop toch wel minimaal 10 km te lopen. Het liefst loop ik hem natuurlijk helemaal uit, maar waarschijnlijk is dat niet heel verstandig...
In de volgende blog laat ik jullie weten hoe de wandeltocht is gegaan en na maandag laat ik jullie weten wat de uitslag van de scan is.
Een heel fijn weekend en Carpe Diem!
Reacties
Een reactie posten